شعر حماسی حمله رضاشاه به هورامان
په یک نامەش وانا و لوا گوشەی بەره
سان راسش که ردۆ کلاوو مێزەره
نه وکەرێ چفناش ئه و گۆش راسش
حالیش بی و زاناش گرد دەنگو باسش
مشکی هه ورێشم فەرەنجی حەف دەس
راسۆ بی بالا هەمچۆن پیل مەس
واتش میرشکار نای چکۆ زو بۆ
ویارش که رده ن خانمم ئاهۆ
جگەری ئاهۆ و ته یهۆ زو بەوره
ناسک و جوان نەک پیر و گەوره
شەیپوری شکار نالەش وس سه ردێ
سەد نەفەر ئامه قێرناش زو کەردێ
میرشکار وەسەت تفەنگچی جەمەن
ئەسپش مەخلیۆ ماتلی چەمەن
سان دەس ئەو سمێل جه دیواخانۆ
به چەم ئه مرش کەرد به میر پەی شاهۆ
پەیک شا وەختێ ئی ئوبوهەت دی
ئاما وەلەرزه و بی به دار بی
سان نیاش دەمش دو حەبەی نەبات
میرزای ئاوردش نەیجەوو دەوات
《میرزا بنویسه شای پاوه ماچۆ
رضا شا وێت و لەشکرت زو بۆ
جافر سان رەعیەت هیچ ئەحەد نیه ن
جه بالوسێوه رعیەتش بیه ن
بندەی خۆداوەند حەیی یزدانەن
کۆری لهۆن و شای هەورامانەن
وێت و شاکەت و لەشکری تاران
مەوزوتا چێری کڵاشی هەورامان
خۆدا یاوەر بو جە پەنجەی شێران
دەسی رواسان زو مەبۆ وێران
له جای مانگێوه هەزار سالێ تەر
نه تەسلیمم هەن نه بو دەر به دەر
حاکمی نەوسود، سانی هه ورامان،
شاهی پاوه شار، میر جافر سلطان》
پەیک به سەرشۆری لواوه باوان
شەوێ جەم بیێ بەگ و میر و خان
روسەم سان ماچۆ حەمله پەی تاران
کەریم سان ماچۆ با بیان باوان
سان واتش با جەنگ نەی دلێ شاری
نەک ژەنێ بمرۆ و خەجالەت باری
تارانیچ یانەی رضا شا وێشه ن
توتەی لێبه ره چون شێری بێشه ن
مه لم پێواشۆ پەی پالنگانەی
با کۆشت و کۆشتار نەوۆ لێ یانەی
دماو مانگێوه رۆی مەوعد یاوا
جه سەردێ و هەولی هەتا میراوا
قەدیم نۆکەران جەم بی دیواخان
به ئەسپ و برنەو، فیشەکی ئەلمان
ماتلی فەرمان فەرماندەی لەشکەر
تا گاردی شاهی کەران بی سەمەر
ئەسپی چەرمەی زل چون فیلی چینی
دەمانچەی روسی چێرو میوینی
قەناسە جە دور لولەش دیارەن
زەربی فیشەک لۆخ چون پێچی مارەن
چۆخەو رانکش رەش چون چەمی یار
پوزەوانەی سور جە دەسش هەوسار
سمێلش شەوه نوکش چون خنجه ر
سەرتەر جه لەشکەر یەک مل و یەک سەر
شاهی هەورامان سانی پاوه شار
یانزه دەسمالچی و لۆتی و میر شکار
میرزا و تەباخ و ئاسنگەری پیر
شانزه هەربەنەو یەک خەیاتی ژیر
بیس و دو کۆرش همچون بیس هەزار
پانزه نواده همچون پانزه شار
سەد و هشتا و دو تفەنگچی سوار
چه نی تەبیبی که وتێ را به غار
*********
تۆپ و خمپارەی دەور و زمانه
گرد پەر جە باروت جه پالنگانه
یۆ واتش《 غبار لشکری از دور
طوفان نوح است یا که نفخ سور》
مێدان شێویا گرد که س بی ئەستەم
کێشاش دوربینی رەزم ئارا به چەم
سۆرناو دهۆله ن ئێبتدای لەشکەر
هەربەنه به پا یا سواری هەر
جه سەر قاترەن ئاسنگەر بارش
چون لەشکەری رۆم زەمین زگارش
سپای ئێرانەن یا چینی بێ چۆن
برا رۆ ئانه کەسران یا فرعۆن
ئاره قش به ردا چەرمه و سور و زەرد
به دسمالێوه تەوێلش پاک که رد
ماچۆ(لعنتی امروز چه گرمه)
سان چون شێری رەش سەر فیلی چەرمه
وەختی نزیک بی دەنگی دهۆلش
چون هەوره گرمه کەوتەن جه چولش
تۆپخانه ئاتەش ئەو یال و مله
تیربار مۆسەلسەل بی به چلچله
سان قێرناش واتش وەتەن هەورامان
رۆلەت پەی دفاع جه خاکت ئامان
کورم پەی چێشی غه یر نگابانی
بەرانم ئاردەن کەرو قۆربانی
بیس و دو کورم یۆم ناستەن پاوه
گەر یۆشا تەرسا و لوا و گێلاوه
شرط بۆ بە شەرتی خۆداوەندی پاک
وێم به دەسی وێم سینەش کەرو چاک
دەی تۆیچ بۆ پەی من سەربازی کەره
به گیانی دۆژمەن تۆ بازی کەره
گرد پرەی سەنگەر چون شێری شەرزه
تەقەشا یاوا هەواره بەرزه
بلیسەی نەبرد هەر گەش بێ و هەر گەش
هەر سەربازی شا تل وەرێ چون حەش
رەزم ئارا زاناش حەریف سان نیه ن
یەک تفەنگچی سان سەد تفەنگچیەن
کەردش بەهانە تەسلێحات و نان
به رشیو گێلاوه رو به کرماشان
رەزم ئارا بەرشی ، غار ، روبه شاری
ئەحمەدی وێش وس لێ ولۆ ماری
وەلی سەربازێ کزێ و فەقیرێ
بە وادەی لانەو لیباس و لیرێ
یەک شەوانه رۆ تەقه ئەو سانی
تۆپخانه تەقناش ئەو هەورامانی
قرچەی پەراسو پێسە مەریای چۆ
گری تاپران مەغرب کەردەن رۆ
سان ویرش که ردۆ تەنیا راش پەلەن
فه رماندەی مێدان گروبانێ شەلەن
ئاخرش سولتان وێش ئامه سەر شاخ
نەعرەی شاهانه بەرزش کەرد دەماخ
دەس بەرد ئەو قایش ئەو کەمەر بەسته
پوکەی رەش مەرمی سوراو خەسته
قۆنداخش نیا ئەو نەرمی بەدەن
به زەربه کێشاشەو کەلەنگەدەن
قونداخ ئەو سەرشان چەمی چەپ بینا
نالەی شەل ئامه ئەو سەحرای سینا
چەو دمای دیا پەی سەرۆ شانی
نیاش سەر سینەو سەرگروبانی
دوباره بەچەم خاس خاس گێلاوه
مۆهێمات خانەش به تیر تەقناوه
وەختی دیش زلێ چوار هەساره
توپخانەش کەردەن پێ ئەدایش ماره
زاناش ئەفسەری خەتی تۆپخانەن
هەم بالا بەرزەن هەم سمێل پانەن
قناسەش دیسان ئاوردۆ سەرجۆش
به نەرمێ نیاش بەین دو ئەبرۆش
ئەمجا راسۆ بی قێرناش دەیدێشا
بەرەسمی سانی دمانچەش کێشا
چون وێرەگا بێ چون دێو سێبەرش
بی به مێردزمەی پەشتی لەشکەرش
تۆپخانه کوشیا لەشکەر تار و مار
ئەحمەدی پرا سەر ئەسپش فەرار
گردگیانش تەرەن جه پا تا بینی
قێرناش (سربازان عقب نشینی)
زەمین و زەمان ئامەن تەماشە
بی بە شەوگاری هەورێشە و واشە
سورناو دهۆلی لەشکەر بی رۆشن
سپای شا کەوتەن لێ بەحری بێ بن
هەر یۆ یاگێره بەرشێ یا دێ بەر
یۆ قێرنێ تەسلیم یۆ وێش کەرێ تەر
یۆ چێرو دەسۆ رۆسەمو زالی
یۆ پەی روانسەر یۆ رو به یالی
هشت تۆپی گەورەی دەرباری شاهی
فیشەک و برنەو لا یەتەناهی
پەنجاو شش ئەسپێ زلێ بی شانێ
بیس و پنج پیێ قتێ و مل پانێ
زەنجیر نه گەردەن ئەو پاوو ئەو ده س
قەتار کێش کریێ، سانی واتش (وه س!
ئینێ بەدبەختێ گرد سەربازێنێ
لای ئەدا و بابه ساحب نازێنێ
ئیمه مدافع خاک و پا مەردی
هیچکەس مەکشمێ بەکزی و زەردی)
روستەم سان واناش حۆکمی شاهانه
با گرد حالی بان، خودی و بیگانه
(مجبوران جنگ بیچاره سرباز
دوباره روند به آغوش ناز
به حکم جعفر شاه هورامان
همه آزادند به رسم مردان)
به غەنیمەتی جەنگی بێ شمار
جافر سان گێلا رو به پاوه شار
هەرچی دەگا بێ گۆل وزێ واری
جه وەشیێنه گرد کەرێنێ زاری
عالمان شار جە دەروازەوه
دەس به شۆکرانه به پێشوازوه
جلوسش کەردۆ ئەو دیواخانش
رەژ بەلەک هەف دەس لەسەر هێوانش
هەر حەمدی خواو و شۆکری یەزدانەن
ئەمما جافر سان دل نگرانه ن
چون وێش مه زانو لەشکەر رضا شا
خه ریک تەجهیزەن هەم بەیوه پەیشا...
شهریور ۱۴۰۰